Ostatnio w internecie często pojawiają się dziwne teorie na temat znanych kreskówek dla dzieci. Pomijając fakt, że w niektórych odcinkach ukryto żarty zrozumiałe tylko dla dorosłych widzów, sama fabuła bajek może czasem wydać się dość niepokojąca.

Oczywiście są to tylko fanowskie domysły oparte na mocno rzucającym się w oczy braku realizmu. Rzecz w tym, że kiedy zapoznamy się z tą nową wersją, okazuje się ona podejrzanie logiczna…

dexterDexter

Młody geniusz żyje sobie dość spokojnie, całymi dniami pracując w laboratorium. Niestety jego siostra ciągle wszystko niszczy, rujnując ciężką pracę chłopca. A rodzice? Oni żyją w błogiej nieświadomości, nie słysząc wybuchów, trzasków, ani nawet nie zaglądając do pokoju dziecka – nie mają przecież pojęcia, że Dexter znika na całe dnie. Według nowej wersji, Dexter wcale nie mieszka z prawdziwą rodziną.

Pewnego razu Dee-Dee weszła do jego laboratorium i przypadkowo nacisnęła przycisk, przez który wszystko wyleciało w powietrze. Dom został zniszczony. Rodzina Dextera zginęła w tym wypadku, a sam chłopiec został ciężko ranny.

Mimo to, Dexter zaczął budować wszystko od nowa. Odtworzył swoje miejsce pracy, po czym sklonował rodzinę, pozbawiając ją części inteligencji, żeby następnym razem móc nad wszystkim zapanować.

Klony posiadały też częściową pamięć. Dee-Dee wciąż ciągnęło do dziwnych przycisków, ale jej brat pilnował, żeby następne wybuchy nikomu już nie były w stanie zaszkodzić. Rodzice pozbawieni podejrzliwości nawet nie zastanawiali się, gdzie znika ich syn i żyli szczęśliwie, jak zwykłe, przeciętne małżeństwo.

Ed, Edd i EddyEd, Edd i Eddy

Interesujący jest fakt, że wszystkie dzieci bawią się zarówno w domach, jak i na zewnątrz same. W okolicy nie ma dosłownie żadnych dorosłych osób. Gdzie się podziały? Czy to możliwe, że rodzice wyjechali gdzieś, zostawiając pociechy bez opieki?

Fani uważają, że osiedle, to świat, do którego dzieci trafiły po śmierci. Wszystkie zmarły przedwcześnie i prawdopodobnie pochodzą z tego samego rejonu, ale z innych czasów, na co wskazuje ich styl ubierania się i po części również zachowanie. Dzieci pojawiały się w następującej kolejności:

  • Rolf (zaraz po 1900 roku) – syn pasterza został zabity przez rozwścieczonego byka, którego próbował okiełznać, kiedy ten zerwał się z uwięzi. Rolf wydaje się raczej nieobeznany z najnowszą techniką. Jest też silny, co było domeną ludzi z dawnych lat, którzy musieli często pracować fizycznie. Nie boi się brudu i dobrze zna się na wiejskim życiu.
  • Jonny i Deska (lata ‘20) – chłopiec był zawsze samotny. Nie miał żadnych przyjaciół poza drewnianą „zabawką”. W końcu zżył się z nią tak bardzo, że przestał potrzebować kontaktów z ludźmi. Samotny chłopiec prowadził dość spokojne życie, ale jego przyjaciel „proponował” mu często zabawy, przed którymi zwykłe dzieci (którym od najmłodszych lat wpajano pewne zasady) prawdopodobnie by go uchroniły. Deska nie czuł zimna ani nie mógł zachorować. Jonny – bardziej wrażliwy od przyjaciela – nabawił się gruźlicy, co skończyło się dla niego tragicznie. Oczywiście nawet po śmierci trzymał swoją deskę przy sobie. Wciąż widział w zabawce jedyną godną zaufania osobę.
  • Eddy (początek lat ’30) – chociaż pochodził z biednej rodziny, do sąsiedztwa przeprowadził się z Nowego Jorku, gdzie został nauczony, że wygląd zewnętrzny i układy są podstawą. Doskonale zna trendy swoich czasów i próbuje wykorzystać to, żeby napełnić kieszenie gotówką, której zawsze mu brakowało. Pogoń za bogactwem była też przyczyną jego śmierci. Zginął, uciekając przed grupą starszych dzieci, które próbował oszukać.
  • Sara i Ed (lata ‘50) – ich ojciec zginął w czasie wojny, ale mimo to, rodzeństwo posiadało wciąż silną i kochającą się rodzinę. Zabrakło im tylko szczęścia. Kiedy jechali z matką do dziadków, zginęli w wypadku samochodowym. Po przeniesieniu się do świata zmarłych wszystko się zmieniło. Rodzeństwo odcięte od dorosłych musiało zacząć radzić sobie samo. Ed przyjął wtedy postawę niezbyt inteligentnego dzieciaka, zmuszając siostrę do przejęcia kontroli nad sytuacją i „wcielenia się” w matkę, którą oboje pamiętali, jako zaradną i silną kobietę.
  • Nazz (koniec lat ‘70) – jej historia jest najbardziej przejmująca. Nazz była córką hippisów. Pewnego razu do ich domu włamał się człowiek, który zamordował rodziców, a małą Nazz zgwałcił. Dziewczynka zmarła, wiedząc, że jej rodziny już nie ma. Dlatego właśnie Nazz nigdy nie mówi o niej ani nie wspomina o żadnych zakazach i regułach, których trzymają się pozostałe dzieci. Dziewczynka zachowuje się też bardzo dorośle, jak na swój wiek i wydaje się znać tą część życia, o której dzieci nie powinny mieć pojęcia.
  • Edd (koniec lat ‘80) – inteligentny chłopiec padł ofiarą własnej ciekawości. Jeden z jego eksperymentów zakończył się wybuchem o śmiertelnym skutku dla dziecka. Nie zniechęciło go to jednak do dalszych prób. Możliwe, że dopiero po śmierci nieśmiały Edd znalazł znajomych, którzy w końcu docenili jego talent.
  • Kevin (koniec lat ‘90) – pochodził z rodziny patologicznej. Bywa agresywny. Tak, jak ojciec, który po wypiciu zbyt dużej ilości alkoholu pobił go tak mocno, że chłopiec zmarł w wyniku obrażeń. Chociaż Kevin wykreował sobie po śmierci zupełnie inny obraz ojca, widać często w jego zachowaniu cechy, których został nieświadomie przez niego nauczony – gwałtowność i agresję.
  • Jimmy (2000 rok) – chłopiec zawsze miał słaby organizm. Zmarł na białaczkę. Za życia przez stan zdrowia, nie pozwalano mu na zwykłe, typowe dla dzieci zabawy, czy kontakty z innymi. Po śmierci spotkał Sarę, która traktowała go trochę, jak opiekuńcza żona. To ona „nosiła spodnie” w tym związku i relacja w pewien sposób odzwierciedlała jej pojęcie o własnej, straconej lata temu rodzinie.

atomowkiAtomówki

Trzy (czasem cztery) siostry są tak naprawdę jedną i tą samą osobą. Zmaga się ona z zaburzeniem psychicznym, którego początek kojarzy z wybuchem środka użytego przy stworzeniu trzech postaci. Naprawdę chodzi tu raczej o wstrząs psychiczny, którego dziewczynka doznała wskutek działań brata, znęcającego się nad nią od najmłodszych lat. Ten właśnie brat pojawia się w wizjach dziewczynki, jako Mojo Jojo. Za każdym razem, kiedy rodzeństwo się spotyka, ze światem (lub mówiąc inaczej – umysłem dziewczynki) dzieje się coś złego. Dziewczynka próbuje odciąć się od oprawcy „walcząc” z nim. Problemy pojawiają się też pod innymi postaciami, dlatego sposoby walki z nimi są tak różnorodne – np. złego clowna pokonała muzyka, w którą ucieka wiele osób nie radzących sobie z życiem.

Przekazy podprogowe jednak istnieją i nawet, jeśli w młodości nie zwróciliśmy na nie uwagi, to dzisiaj warto się nimi głębiej zainteresować.

Rating: 4.6/5. From 5 votes. Show votes.
Please wait...
Tagi: , ,